ANTİK ÇAĞ (MÖ 6 – MS 3. yy)
Platonculuk (MÖ 387) – Platon (MÖ 427–347): Gerçek bilgi, duyularla değil idealar dünyasıyla elde edilir.
Aristotelesçilik (MÖ 335) – Aristoteles (MÖ 384–322): Bilgi, akıl ve deneyle varlığın nedenlerini bilmektir.
Epikürcülük (MÖ 307) – Epikür (MÖ 341–270): Mutluluk, acının yokluğu ve ölçülü hazdır.
Stoacılık (MÖ 300) – Zenon (MÖ 334–262): Erdemli yaşam, doğaya ve akla uygun yaşamaktır.
Septisizm (MÖ 300) – Pyrrhon (MÖ 360–270): Kesin bilgi mümkün değildir, yargı askıya alınmalıdır.
Yeni Platonculuk (MS 250) – Plotinos (MS 204–270): Tüm varlık “Bir”den taşarak oluşur.
ORTA ÇAĞ FELSEFESİ (MS 400–1400)
Skolastik felsefe (11–13. yy) – Thomas Aquinas (1225–1274): Akıl ile vahiy uzlaştırılabilir.
İSLAM FELSEFESİ (8–12. yy)
İslam Meşşâîliği (9–11. yy) – Farabi (872–950): Akıl yoluyla hakikate ulaşılabilir.
İbn Sina Felsefesi (10–11. yy) – İbn Sina (980–1037): Akıl, varlığı zorunlu–mümkün ayrımıyla açıklar.
İşrâkîlik (12. yy) – Sühreverdî (1154–1191): Bilgi, akıl ve sezginin (nurun) birleşimidir.
Gazâlî’nin Eleştirisi (11–12. yy) – Gazâlî (1058–1111): Akıl sınırlıdır, kesin hakikat vahiyledir.
Endülüs Felsefesi (12. yy) – İbn Rüşd (1126–1198): Akıl ile din çelişmez.
YENİ ÇAĞ (MODERN FELSEFE) (17–18. yy)
Rasyonalizm (17. yy) – Descartes (1596–1650): Bilginin temel kaynağı akıldır.
Empirizm (17. yy) – John Locke (1632–1704): Zihin boş levha olarak doğar, deneyle dolar.
Kritisizm (18. yy) – Immanuel Kant (1724–1804): Bilgi, akıl ile deneyin sentezidir.
19–20. YÜZYIL ve GÜNÜMÜZ FELSEFESİ
İdealizm (19. yy) – Hegel (1770–1831): Gerçeklik, düşüncenin (tinin) gelişimidir.
Materyalizm (19. yy) – Karl Marx (1818–1883): Gerçekliğin temeli maddedir.
Pozitivizm (19. yy) – Auguste Comte (1798–1857): Bilimsel olmayan bilgi geçersizdir.
Pragmatizm (19. yy sonu) – William James (1842–1910): Doğru, işe yarayandır.
Fenomenoloji (20. yy) – Edmund Husserl (1859–1938): Felsefe, bilincin doğrudan deneyimini inceler.
Varoluşçuluk (20. yy) – Jean-Paul Sartre (1905–1980): İnsan, özünü özgür seçimleriyle oluşturur.
Analitik felsefe (20. yy) – Bertrand Russell (1872–1970): Felsefenin görevi dili ve mantığı çözümlemektir.
